طبق اعلام وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده، در آمریکا هر ۸۰ دقیقه یک کهنه‌سرباز بر اثر خودکشی جان خود را از دست می‌دهد. در حالی که تنها ۱ درصد از آمریکایی‌ها در ارتش خدمت کرده‌اند، پرسنل نظامی سابق ۲۰ درصد از کل خودکشی‌ها در ایالات متحده را به خود اختصاص می‌دهند. خط بحران کهنه‌سربازان مستقر در کاناندیگوا در ایالت نیویورک، به صورت ۲۴ ساعته و در ۳۶۵ روز سال فعال است و ماهانه بیش از ۲۲,۰۰۰ تماس از سوی کهنه‌سربازان جنگ‌های مختلف که با مشکلات روحی دست‌وپنجه نرم می‌کنند یا به خودکشی فکر می‌کنند، دریافت می‌کند. این مستند به موقع، آسیب‌های روانی کهنه‌سربازان آمریکایی را از طریق فعالیت پاسخ‌دهندگان آموزش‌دیده این خط تلفن به تصویر می‌کشد. این فیلم لحظات بسیار خصوصی را ثبت می‌کند که در آن متخصصان، که بسیاری از آن‌ها خود از کهنه‌سربازان یا همسران آن‌ها هستند، موفق می‌شوند افکار و برنامه‌های تماس‌گیرندگان متمایل به خودکشی را تغییر داده و آن‌ها را از بحران نجات دهند.

در شب دوم اکتبر ۲۰۰۵، ایوان، پسر ۱۵ ساله هارت و دانا پری، با پرش از پنجره اتاق خوابش در نیویورک به زندگی خود پایان داد. این فیلم تأثیرگذار، داستانی است که توسط والدین فیلم‌ساز او و دیگر کسانی که او را می‌شناختند، درباره زندگی و مرگ ایوان و مبارزه طولانی‌مدت او با اختلال دوقطبی روایت می‌شود. فیلم به پیچیدگی‌های بیماری ایوان می‌پردازد و مسیر خانواده‌اش را در هزارتوی بیماری‌های روانی به تصویر می‌کشد. این مستند با نشان دادن نحوه مواجهه یک خانواده با نسل‌ها فقدان و اندوه، کلیشه‌های مربوط به بیماری‌های روانی و خودکشی را به چالش می‌کشد و داستانی انسانی را روایت می‌کند که قلب هر بیننده‌ای را لمس می‌کند.